Art: De grijstinten van Darren Ankenman

Geschreven door Luuk Imhann

maandag, 21 november 2011 07:00

Zelfs in deze digitale wereld zijn er nog fotografen die liever met film schieten. Darren Ankenman gebruikt deze munitie om schitterende zwart-wit fotografie af te leveren die zich wel geheel in de grijstinten lijkt af te spelen. Poëtisch en nostalgisch.

In een interview gaf Ankenman aan dat zijn favoriete boek 'Bonjour Tristesse' was, de debuutroman van de destijds 18-jarige (!) Françoise Sagan, waarna enkele Franse cineasten uit de jaren 60 volgden. De voorliefde voor (Franse) adolescenten is zichtbaar in zijn fotografie. En net als regisseurs als Robert Bresson of Eric Rohmer zoekt hij naar vernieuwing. Hoe kan hij dat wat al zo vaak in beeld is gebracht nog beter brengen?

Goed met woorden is Ankenman niet, en behoort zo tot het legioen fotografen dat in beelden wil spreken. Zoals in bovenstaande afbeelding van Jonathan Tyler (bekend van zijn band The Northern Lights), of met spiegels in enkele van de foto's hieronder. De beelden zijn goed gecomponeerd, maar nooit voelt de setting zo aan voor de kijker. Als een documentaire-fotograaf blijft Ankenman op de achtergrond. Hij is er niet; hij toont ons alleen de beelden.

Let op de details: hoe het licht de vrouw die van de trappen afdaalt maar net raakt, of hoe het eenzame karakter in de koffiezaak via de spiegel van de servethouder wordt getoond. Of hieronder het meisje met de donkere verendos. De verlichten is helwit. Dezelfde koffiezaak als later? Het verhaal speelt zich tussen wit en zwart af.

De komende weken zal Funki meerdere bekende en onbekende fotografen in beeld brengen, zoals dat in de afgelopen maanden is gebeurd met onder andere de Fransman Philippe Sainte-Laudy, de Italiaan Maurizio Di Iorio, de Japanners Kenji Hirasawa en Yasao Yamamoto, de Vlaamse Julie Calbert, de Amerikanen Daniel Glazer en Sarah Fee en de Russische Dasha Eliseeva. Zo houdt Funki je op de hoogte welke kunst hip, interessant, afwijkend en bevrijdend is.