Wachten is een zeer schone zaak - het bewijs daarvan is deze plaat. Het eerste studio-album van 30-jarige Rotterdamse trots; W I DUBBEL N E!, wat inmiddels al in de schapjes van je cd-boer ligt. Met name de mensen van de oudere garde vragen me soms wat ik zo leuk vind aan hiphop. En dan verschijnt er een album als 'Winne Zonder Strijd' en daarmee het antwoord op die vraag. Albums als deze zijn namelijk de reden waarom ik naar hiphop luister! Misschien te positief? Oordeel zelf!
Winne heeft de lat hoog gelegd. Vanaf 2003 heeft hij een album beloofd en nu is het zover. Door de nummers Pomp Die Shit en 40 Bars was de verwachting dat Winne veel bangers zou gaan brengen. Integendeel; het is een meer rustig volwassen album geworden. Dat brengt met zich mee dat je voor deze plaat echt even goed moet gaan zitten. Iets waar je juist wel óf juist niet van houdt. De plaat is voor een groot deel geproduceerd door Concrete, hetgeen voor een gedegen warme soulvolle plaat zorgt. In een interview met HipHopLeeft geeft Winne dan ook aan dat de plaat eerlijk, volwassen en warm is - hier sluit ik me volledig bij aan. Ik zal je uitleggen waarom.
Eerlijk Crime Passionel is een verhaaltrack die zorgt voor kippenvel op je oorlel... damn. Realiteit op je beeldscherm. Bekende stem Dick Klees neemt je mee naar het plaats delict van Jimmy en Evelien, een problematisch tienerstel waarbij alles totaal uit de hand loopt. Ik zie al een videoclip voor me. Zwart-wit, moord, bloed en Winne die door het plaatsdelict zijn raplines dropt. Het is erg knap hoe hij met woorden zo'n emotionele scène kan beschrijven. En eerlijk? Ja dat is het. Recht voor je raap. Volwassen Het soft klinkende nummer Wat Echt Is geeft de mate van Winne's volwassenheid aan. Nooit het achterste van je tong laten zien. Loyaliteit naar je click en om kunnen gaan met haat. Al met al echt zijn is belangrijk, moeilijk maar vooral volwassen. Zelf ben ik geen fan van het refrein. Het klinkt wel goed, maar alleen te makkelijk. Helemaal als je dit vergelijkt met Winne's lines legt het refrein het af qua simpelheid. Binnenvetteris ook een voorbeeld van de volwassenheid van de plaat, gevoelig durven te zijn. Op een sombere soulvolle beat legt Winne zijn onzekerheid bloot. Hij geeft aan dat hiphop, pennen en beats goed van pas komen om je door bepaalde situaties heen te buffelen. Persoonlijk vind ik dat Winne op zo'n pittige track wel iets meer emotie mag laten zien. Iets dat hij wellicht ook méér in zijn stem terug kan laten komen. Doet hij dat, dan heeft hij een kroonjuweeltje te pakken. Warm Lotgenoot is een pure vorm van warmte. Laten zien dat je klaar staat voor je mannen in weer en wind is de boodschap. DJ Superior zorgt voor scratches waar je u tegen zegt, welke een extra dimensie geven aan de complete song. Zie hieronder de live versie; genieten.
Een andere warmte track op de plaat is Nummertje 8. Deze heerlijke mellowtrack brengt ons bij Alles Wat Ik Wil met GMB op de vocalen. Een knap nummer van een stoere rapper. Een ode aan zijn vriendin, wat tegen de softe kant aanhangt maar ook weer niet. Het refrein klinkt erg hard en dat maakt de song heerlijk slick. Wat in combo met de tekst voor een goede vibe zorgt. Doel bereikt, meer hoef ik niet te zeggen.
Stoer (Eckte Eckte) De woorden Eerlijk, Volwassen en Warm zijn zwaar beladen. Ik zou dan ook graag een woord toe willen voegen; Stoer (Eckte Eckte). Is er op het album ook ruimte voor de eckte eckte shit? Ja is het antwoord. Zegevieren met Feis op het refrein, Luidsprekersen Geef 8 remix zijn knallers die zeker niet hadden mogen ontbreken. Het hadden op het 15 tracks tellende album juist wel meer mogen zijn! Lekker hengsten met die lyrics en de beats. Het mooie van Zegevieren is dat Feis op het refrein zijn ding doet. Een flashback vertelt mij dat Feis in de 101 Barz Wintersessie op het einde ook een stukje neuriede en daar hebben ze gretig gebruik van gemaakt op deze track!
Winne heeft met zijn album eigenhandig de lat in hiphop-land een stuk hoger gelegd. Iets anders had ik ook niet verwacht. De teksten zijn goed, de beats zeer goed gekozen en de gastartiesten doen hun ding. Wat wel opvalt aan het album is het feit dat Winne op veel nummers erg rustig overkomt - qua stem. Af en toe aan de monotome kant. Soms had ik tijdens het luisteren het idee van; Winne laat je eens helemaal gaan. Ik noem een 40 Barz maal 10. Het nummer dat daar dicht bij in de buurt komt is misschien wel het dikste nummer van de plaat, en daar zou ik graag mee willen afsluiten. Het nummer bevat alle eerder genoemde elementen: volwassen, eerlijk, warm en stoer tot de macht 5. Mensen;ROOD!YESAH! Daar wil ik er meer van! Ik wacht dan ook met smart op het tweede album, een album met alle kleuren van de regenboog! Winne ga zo door!
