|
Muziek -
Recensies
|
|
Geschreven door Luuk Imhann
|
|
vrijdag, 23 december 2011 12:00 |
Het debuut van Fuel Box brengt veel bizarre beats en soulvolle zang. Dit gemixt met vleugjes hiphop en dub en je krijgt een idee wat ‘I’ te bieden heeft aan de luisteraar. De Funki muziek van Hollandse bodem is vooral eigenzinnig en inventief.
Het duo, bestaande uit producer Joshua Boon (vooral bekend als Bone 40) en zanger/gitarist Remy Britsemmer, doet hun naam eer aan door flink wat brandstof te verbranden met hun muziek. Blogs in LA en Engeland hebben het al door: dit zijn geen alledaagse tracks. Het bereik van Britsemmer is groot en past vloeiend in de muziek van Boon. De samenwerking schijnt in het begin wennen van beide kanten te zijn geweest, maar daar is op ‘I’ niets van terug te horen. Dit is de genreoverschrijdende muziek waar Funki zo van houdt, met als ultieme uitschieters de nummers 'Finally Home' en ‘Working Spazz’ (waarin rapper Deams een niet te onderschatten bijrol vertolkt). Verder is dit album een positieve uitzondering op de meeste te downloaden albums: elk nummer is goed, heeft zijn hooks, rauwe rokersoulzang en originele invalshoeken. Vanaf het begin tot het einde luisteren, en herken de (muzikale) verwijzingen naar The Meters, Prince en George Clinton.
Deze heren weten waar hun muziek vandaan komt, en hebben hun roots in de P-funk en hiphopprojecten zoals met Rascle en DJ MP. Is het verhaal over een formatie die begon in een badkamer in Tiel dan niet prachtig? Een hoop oefenen en een masterclass onder leiding van vocalist PAX heeft gezorgd voor dit ultieme tussentijdse resultaat. Want deze jongens zijn eind-20, hebben naast airplay op Radio 6 recensies, interviews en vermeldingen gehad in Jazzism, het Algemeen Dagblad, Nu.nl en staan nu FunkiMag; het is nog lang niet over. Wat volgt is de wereld, wat ons betreft.
Te bestellen bij bol.com, Bandcamp, Concerto, Plato en op www.fuelbox.com.
|
