Het geluid in de Heineken Music Hall was niet om over naar huis te schrijven, maar de Fleet Foxes trokken dapper ten strijde met meerstemmige koortjes, folkmelodieën en bombastisch geweld - zonder showelementen (de soms psychedelische visuals op de achtergrond kunnen moeilijk zo worden genoemd) bracht de band uit Seattle folkpop van een hoog niveau.
Het materiaal voor de setlist was afkomstig van twee albums en een EP, waardoor het optreden geen zwakke momenten kende. Vrijwel de hele plaat Helplessness Blues werd gespeeld (lees de Funki recensie hier), inclusief het live bijna onuitvoerbare 'The Shrine/An Argument' welke de laatste single is van de band, maar ook van hun self-titled debuutplaat en de Sun Giant EP. Tussen de nummers werd rustig de tijd genomen, en interactie met het publiek was er nauwelijks, maar ook dit stond in het teken van hun timide voorkomen.
Zo deed de klankpoëzie die het op plaat zo goed doet, live nog meer verbazen. De band wisselde niet alleen tussen ingetogen en bombastisch, maar ook in tempo tijdens nummers, en reeg af en toe een aantal klassiekers aan elkaar. Na een flinke toegift (met hoogtepunten als 'Blue Ridge Mountains' en 'Helplessness Blues') was de zaal op 7 kwartier folkpop getrakteerd door een opmerkelijk stel multi-instrumentalisten. Het nieuwe nummer 'I Let You' (hieronder terug te zien/horen) laat zelfs nog weten dat er ons nog meer te wachten staat na Helplessness Blues. Het is dan alleen te hopen dat de band in een zaal met beter geluid staat.
(Het hele concert is hier op YouTube terug te zien)
