Music is what feelings sound like. Elke zondag neemt Funki de tijd voor een goede dosis jazz. Blazend, schreeuwend, intiem of opzwepend komen alle grootheden voorbij, en wordt je geïntroduceerd in een wereld van smokings en hippe vogels. In aflevering #4: Joe Henderson.
De in 2001 overleden tenorsaxofonist Joe Henderson maakte tussen 1960 en 1997 muziek die te weinig mensen kennen. Hij was een talent, Henderson - leraren dachten dat hij een absoluut gehoor had omdat hij vrijwel alle Lester Young solo's uit zijn hoofd had geleerd. En dit allemaal omdat een drummer in zijn dorp hem had horen spelen en aanraadde eens naar de man te luisteren. Dat deed de tenorsaxofonist dus, luisteren, en hij dook diep in de wereld die jazz heet. Op een avond ging hij naar de populaire New Yorkse jazzclub Birdland om een grote held te zien spelen, Dexter Gordon. Deze was echter op zijn beurt onder de indruk van de verschijning van Henderson en nodigde hem uit mee te spelen. Het zijn dit soort verhalen die de jazz een deel van haar kracht geeft, al komt het merendeel natuurlijk alsnog van de muziek.
In de jaren na de avond in Birdland speelde Henderson mee met grote namen (Horace Silver, Lee Morgan en zelfs kort met Miles Davis), maar als bandleider zelf werd hij nooit echt bekend bij het grote jazzpubliek. De eindsprint in de jaren 90 bij het Verve label zorgde wel voor wat meer erkenning, maar het is altijd te weinig. Luister bijvoorbeeld naar onderstaand concert in Wenen uit 1993 met bassist Dave Holland en drummer Al Foster; kippenvel!
