|
Special -
Jonge Harten Theaterfestival
|
|
Geschreven door Karen eke bakker
|
|
vrijdag, 26 november 2010 09:00 |

Improvisatietheater is voor mij eigenlijk meteen een associatie met cabaret, snelheid, goed geplaatste woordspelingen en uitstekende timing. In het geval van Nachtgasten was er echter 1 verhaallijn, met 4 spelers die ieder hun eigen “geheim” hadden, wat al spelende ontrafeld zou worden. Verder was het voor zowel de spelers, als voor het publiek een open boek wat er te wachten stond.
Gezien Nachtgasten, 22 november 2010, OUTheater De voorstelling Het gemak waarmee de acteurs in hun rol leken te glijden en goed geplaatste grappen wisten te maken op het moment dat de spanningsboog leek in te zakken. Een zeer natuurlijk spel met veel creativiteit. Het is vernieuwend en bijzonder dat 4 acteurs met 1 verhaal, het publiek geboeid wisten te houden. De afwisseling van verschillende emoties die in de 2 uur dat het stuk duurde voorbij kwamen waren subliem. De spanningsboog was aanwezig, maar was steeds te kort om een heftige opbouw te kunnen genereren. Verder had ik zelf op meer interactie gehoopt tussen regie, acteurs en publiek, omdat dat gepretendeerd werd in de beschrijving van de voorstelling. Ik merkte al snel dat ik op verschillende momenten de aandacht niet meer bij het stuk had. De spelers zouden per sms geïnstrueerd worden, maar deze manier van moderne communicatie werd zelden tot niet gebruikt. Wanneer dit wel was gebeurd, had dat voor meer spanning kunnen zorgen. Conclusie Het bijzondere acteerwerk vereiste expertise en alertheid in een grappig samenspel dat vier personen tot elkaar verbond. Desondanks was de spanningsboog af en toe te kort en dat zorgde ervoor dat de twee uur een redelijk lange zit werd. Cijfer 7,5
|