Recensie: Kyteman blows you away!

TV - Reports

Geschreven door Jolien Olijve

vrijdag, 25 september 2009 15:30

Colin Benders aka Kyteman. De trompettist die we wellicht kennen van onder meer Relax, C-Mon & Kypski, Krezip en Voicst stond woensdag 23 September in een uitverkochte Oosterpoort met zijn 21-koppig hip-hop orkest.

Groningen is niet onbekend terrein voor deze vernieuwende artiest waar de laatste tijd veel over gesproken werd. Dit jaar wisten ze op Noorderslag menig noordeling blij te verassen met een spetterende openingsact.  Colin Benders begon op 18 jarige leeftijd aan “The Hermit Sessions” de titel van het resulterende debuutalbum, betekent dan ook zoveel als "de kluizenaars sessies". Hij speelde dit album geheel zelf in en nam het ook zelf op in zijn eigen flatje in de Utrechtse wijk Overvecht, met hulp van huisgenoten en mc's Pax en ReaZun.  

Alles op het album is een weerspiegeling van zijn visie op het leven en hiphop.  De resultaten liegen er dan ook niet om, het klinkt optmistisch, muziekaal en grensverleggend. Aangezien een vertaling van zijn album alleen op het podium niet uit te voeren is, heeft hij een geweldig orkest samengesteld bestaande uit twaalf muziekanten en acht MC’s, waaronder ParAdoX, ReaZun, GMB, Master Surreal, King Jule en Omar Soulay. Ik was dan ook benieuwd of alles bijelkaar dan ook echt zo’n succesformule zou zijn op het podium.

In de zaal hing een ontspannen sfeer. Mensen zaten in groepjes voor het podium om zo hun beste plaatsje te kunnen bemachtigen. De camera mannen die overal in de zaal aanwezig waren i.v.m de opnames van de dvd, gaven mij het idee dat er echt iets specials moest gaan gebeuren. Zodra de cameraman met zijn vinger een draaiende beweging maakt naar de mensen achter die het licht bedienen, dimmen de lichten, het feest kan beginnen. 

Bij de opkomst van het hele orkest is het publiek in extase en wordt er luidkeels geschreeuwd en geklapt. Als de peetvader van het orkest het sein geeft om te beginnen knalt de energie van het podium af. ReaZun weet als opening het publiek mee te voeren in het vlot Frans en jazzy hiphop. Het publiek is goed opgewarmd en de een naar de andere mc die afzonderlijk en met elkaar de juiste sfeer weten neer te zetten domineren het podium. In het nummer 'She Blew Like Trumpets', mede dankzij Rotterdammer GMB weet er een fijn reggae-feeling te ontstaan en ik meen me te herinneren dat ik op dat moment toch echt een geur van een bepaald plantje kon ruiken in mijn omgeving.  

Op een gegeven moment dimmen de lichten weer en verzamelen alle mc’s en het orkest zich voor op het podium. Met diverse keelklanken (beatboxen, fluiten, boeren, rappen, etc.) weten ze in combinatie met mc Blaxtrar, die er een soort van duister tintje aan geeft, een bijzondere en geweldige uitvoering neer te zetten. Vanaf dat moment was ik officieel onder de indruk.  Unorthadox & Paradox (aka Pax, ex-frontman Illicit) mogen zeker niet onvermeld blijven! Met hun buitengewone mic skills weten ze echt een stempel te drukken op deze avond. Het is fijn om te zien dat ze trouw blijven aan hun eigen style. In de combinatie met het orkest maakt dat het zeker vernieuwend op alle fronten. Omar Soulay wist mij echt te verrassen door daar even een jazz performance neer te zetten van wat heb ik jou daar. ‘No more singing the blues’ wist de mensen in de zaal te imponeren. Een groot fan achter mij schreeuwtde het hele nummer vanuit zijn tenen mee, heerlijk!

Kyteman kijkt de hele avond vol bewondering naar ‘ zijn ’ orkest. Hij voelt en stuurt ze aan met een simpele hand beweging. Ik heb een dirigent zelden zo vrolijk dansend over het podium zien stormen en toch weet hij alles op zijn manier alles in banen te leiden. Met gedimde lichten sluit Kyteman de avond af met zijn ‘ Sorry’ op zijn trompet, dat niet alleen mij maar waarschijnlijk meerdere mensen in het publiek kippenvel bezorgde. Zijn trompet spreekt en het ‘sorry’ gevoel blaast hij werkelijk zijn longen uit. Dit keer was het geen hiphop met stoere imago’s maar inhoud met de kern: muziek.