Regisseur Iñárritu probeert met Bitufiul af te stappen van het mozaïekfilmgenre dat hij zo goed beheerste in Amores Perros, 21 Grams en Babel. Het resultaat is een rauw portret van een stervende man, uitstekend gespeeld door Javier Bardem.
De film haalde twee Oscarnominaties binnen – voor Beste Buitenlandse Film en Beste Acteur – maar duidelijk wordt ook waarom hij beide prijzen niet binnenhaalde. Op de prestatie van Javier Bardem valt weinig af te dingen, maar doordat Iñárritu er niet in slaagt de kijker een beklemmend gevoel mee te geven, is het niet een film geworden die je bij de keel grijpt en niet meer loslaat. Dat dit een gemis is, wordt pas achteraf duidelijk, als blijkt dat het scenario veel meer mogelijkheden gaf.
Biutiful speelt zich af in de buitenwijken van Barcelona waar de terminale Uxbal (Javier Bardem) zich in allerlei illegale zaken begeeft, van een Chinees naaiatelier tot de illegale Afrikanen die spullen verkopen op straat. Het personage wekt naast de afkeur ook je begrip op, omdat hij in enkele gevallen echt begaan lijkt te zijn met de illegalen. Voor zijn zoon en dochter zorgt hij ook beter dan zijn manisch depressieve vrouw. Maar als blijkt dat Uxbal ook nog eens de ‘gave’ heeft om met doden te praten, ontspoort de film enigszins. Waarom dit werd toegevoegd aan de verhaallijn is niet helemaal duidelijk, al haalt Bardem er alles uit wat hij kan.
De film markeert ook de eerste keer dat Iñárritu zelf voor het script zorgde, nadat hij was gebroken met vaste scenarioschrijver Guillermo Arriaga. Of deze beslissing juist is geweest valt nu nog moeilijk te oordelen. Biutiful kan het begin zijn van een nieuwe periode voor zowel regisseur als schrijver. Wie uiteindelijk de juiste keuze zal hebben gemaakt zal de geschiedenis uitwijzen.
Vorig jaar haalde de film in Cannes nog de prijs voor Beste Acteur binnen – de prestatie van Bardem is er een zoals ze die daar graag zien – maar er werd naast de Gouden Palm gegrepen. Ook bij de Golden Globes en BAFTA’s waren nominaties al wat achteraf restte.
Biutiful is niet geschikt voor een avond luchtig film kijken. Daarvoor is het thema te zwaar en zijn de muziek van Santaolala en de cinematografie van Rodrigo Prieto te artistiek. Het zijn de echte arthouse-fans die deze film in hun collectie willen hebben staan. Taal: Spaans Duur: 142 mins Extra’s: Behind Biutiful: Director’s Flip Notes, Biutiful Crew, Interviews with cast and crew, theatrical trailer Trailer:
