|
Special -
Eurosonic Noorderslag
|
|
Geschreven door Renee Suichies
|
|
dinsdag, 25 januari 2011 09:10 |

Een regenachtige avond, waarbij ik meerdere malen verzopen naar concerten stond te kijken. Maar gelukkig genoeg leuke bands die het verregende publiek op konden vrolijken.
The Brandt Brauer Frick Ensemble – Schouwburg – 20.00 The Brandt Brauer Frick Ensemble speelde vrijdagavond hun allereerste eerste concert in deze formatie. En wat een succes! Ze combineren techno met klassieke muziek. Aan de ene kant is het experimenteel en hoor je duidelijk hun klassieke achtergrond. Aan de andere kant is het af en toe verrassend melodieus. Harde beats die we kennen bij techno zijn de rode draad in de muziek, ondersteund door een stuk of zes andere klassieke instrumenten. Het is geen echte techno waar op je helemaal los gaat, en dat gebeurt dan ook niet in de Schouwburg. Maar het is wel bijzonder om te zien dat met zoveel klassieke instrumenten toch ritmische techno-achtige muziek wordt gemaakt. En ook bij dit concert deed de mooie locatie veel goeds!
Clare Maguire – Grand Theater – 21.30 Het concert begint mysterieus als de lichten uit gaan. Minstens een minuut lang wachten we met smart wat er gaat gebeuren. Zodra Clare Maguire begint met zingen weet ik dat dit goed gaat worden. De gemaskerde bandleden spelen zware bas- en drumlijnen. Maar het gaat vooral om Clare Maguire’s stem. Heel diep en intens. Bijna dramatisch. Het licht, en haar manier van optreden versterkt de intensiteit en mystieke sfeer van het concert nog meer. Ze maakt grote bewegingen die passen bij haar manier van zingen. Het doet me ergens een beetje denken aan Within Temptation. Maar echte gothic-muziek is het zeker niet en volgens velen wordt Clare Maguire dé ster van 2011.
Example – Huize Maas – 22.15 Het was zeker vet, maar niet echt wat ik verwacht had. Ik vond het een beetje te gemaakt. De bandleden hebben allemaal een ‘eigen stijl’ alsof ze een soort typetje willen spelen. Zoals bij de Backstreetboys, de een is de badboy, de andere de mooiboy en dan heb je natuurlijk nog de lieve gevoelige jongen. Ook hun moves lijken afgesproken. Example is commercieel geworden. Zijn nummers zijn catchy en zeker niet slecht. Maar als hij zegt “let’s be aggresive” verwacht ik een soort BangBang-achtige show, maar dat was het helemaal niet. Het blijft een beetje popmuziek. Het deed me ook een beetje denken aan Kevin Rudolf, die van dat liedje Let it Rock samen met Lil Wayne. Bijpassend stonden er natuurlijk een aantal jonge meisjes vooraan bij de show.
Golden Kanine – de Spieghel – 23.00 De bands die boven in de Spieghel optreden staan echt heel dicht bij het publiek. Als je vooraan staat, sta je eigenlijk op het podium. Dit kan voor sommigen nog best wat intimiderend zijn, en ik had het idee dat dit ook zo was voor de mannen van Golden Kanine. Ze zagen er best stoer uit, maar durfden nauwelijks het publiek in te kijken. Maar dat deed verder niet af aan hun muzikale optreden. De mandoline en trombone maakte het net even anders dan normale indie-rockmuziek. Het wordt daardoor wat folk-achtigere en intiemere muziek, zeker in zo’n ruimte als de Spieghel. Ik vond het heel
erg leuk om naar te kijken en te luisteren, en het had voor mij nog wel wat langer mogen duren. Jammer was dat er veel gepraat werd in het publiek tijdens het concert, zeker tijdens de rustigere nummers.
Junip – Grand Theater – 00.30 Ruim van te voren ben ik hier heen gegaan, want het kon niet anders dan dat het erg druk zou worden. En dat was ook zo. De leadsinger van Junip is José Gonzales, één van de bekendste namen die op Eurosonic staan. Met zijn fijne ontspannende stem was het een ontspannend concert. Het is van die muziek die eigenlijk bijna altijd kan. Op mooie zomermiddag op het strand, tijdens het studeren, op een brakke zondag of op maandagochtend als je door de kou weer naar je werk moet. Je kan er haast niet zat van worden. Het gitaarspel en de stem van Jose Gonzales kennen we allemaal wel, maar nu wordt hij ondersteund door vier anderen. En dat doet hem goed. Om nog een klein minpuntje te noemen, er is niet echt interactie met het publiek. En dat terwijl we daar allemaal stiekem toch op hopen. Aan de andere kant gaat het om de muziek, en dat was gewoon goed.
|