FunkiMag had een exclusief interview met producer Perquisite over zijn aanstaande optreden op Noorderslag. Pieter Perquin praat over de vele gastzangers en -zangeressen, spelen met een band of met beats en het aanpassingsvermogen in de studio. Enjoy!
Noorderslag durfde nog geen uitsluitsel te geven over het aantal gastzangeressen dat je mee zou nemen naar het optreden. Werkt het aantal gasten op je album je live tegen? En is het moeilijk kiezen wie je meeneemt? Aan het begin, toen ik al begonnen was met het album maar nog geen plan had gemaakt hoe ik de live optredens zou gaan doen heb ik daar best wel mijn hoofd over gebroken. Maar uiteindelijk heb ik een goede oplossing gevonden: ik besloot om te werken met twee vaste leadzangeressen: Sanguita & Djem. Met hen kan ik vrijwel alle nummers uitvoeren. Per show nodig ik dan 2 of 3 gastvocalisten uit die de lead overnemen in de nummers die ik met hen gemaakt heb. Dat blijkt eigenlijk heel goed te werken dus ik zou niet kunnen zeggen dat het me tegenwerkt. Wie ik meeneem voor welke show hangt ten eerste af van wie wanneer beschikbaar is; iedereen heeft natuurlijk ook zijn eigen projecten lopen. Op dit moment zijn Torre [Florim, zanger van De Staat] en Tjeerd [Bomhof, gitarist van Voicst] bijvoorbeeld bezig met het afronden van hun nieuwe albums dus die zul je nu niet vaak bij mij op het podium zien. Jenny Lane zit juist precies tussen twee albums in dus die heeft wel weer tijd. Ten tweede probeer ik elke show een goede combinatie te maken van de verschillende gasten zodat ze elkaar goed aanvullen.
In je carrière heb je zowel met jazzmusici (Benjamin Herman, David Kweksilber), rappers (Pete Philly, Duvel, Typhoon) als met rockers van De Staat en Voicst gespeeld. Hoe is het om met zoveel verschillende personen, die elk hun eigen stijl hebben, te spelen? En kost het veel aanpassingsvermogen van jouw kant? Ik vind dat een van de leukste dingen aan dit vak: dat je met zoveel verschillende mensen kan samenwerken. Natuurlijk komen die artiesten/muzikanten allemaal uit een heel andere hoek maar uiteindelijk is het verschil minder groot dan je zou denken. Als je uiteindelijk samen in de studio zit of op het podium staat heb je maar één doel en dat is samen een vet nummer maken of de zaal platspelen. Qua aanpassingsvermogen: ik denk niet dat ik heel anders heb gewerkt met een Tjeerd van Voicst als met een Typhoon. Het is wel belangrijk dat de klik er is en dat je elkaar goed aanvoelt. En op de juiste vlakken elkaar de ruimte geeft.
Je kiest ervoor om je album live met een band te spelen, in plaats van met verschillende beats. Was dit een bewuste keuze? Ja, absoluut. Bij Pete & Perq deed ik op het podium altijd de beats via mijn laptop en speelde ik cello in sommige tracks. Dat werkte goed, maar ik vond het soms ook beperkend. Daarom leek het me cool om dit keer een band op te zetten die helemaal los staat van de electronica. Het leek mij een toffe uitdaging om te kijken of we met een band van 4 man (toetsen, gitaar, drums, bas) onze eigen interpretatie van de sound van de plaat konden geven. In het begin was dat soms wel zoeken, maar ik vind het nu erg goed werken. Live is het daardoor ook echt anders dan op plaat. Ik vind het dan ook geen toegevoegde waarde hebben wanneer je als band live simpelweg je plaat aan het naspelen bent; dan kunnen mensen net zo goed thuis naar hun iPod gaan luisteren. Verder ben ik zelf de bassist binnen de band wat ook een nieuwe uitdaging is. Ik ben speciaal voor deze band bas gaan spelen.
Eurosonic Noorderslag 
Theo Vos
Luuk Imhann
Renée Suichies 
Andy Zuidema
Sander Bodewes
Sander Baks 
