Al lummelend over de grachten zie ik de eerste mensen alweer buiten op het terras zitten. In trui nog wel. De bevroren grachten lijken samen met de jassen te zijn achtergelaten. Ik weet niet hoor, maar ik heb nog steeds mijn handschoenen aan. Vol verwondering bekijk ik de early-lente-adapters, terwijl ik de straat oversteek.

Een toeter. Boem, en daar lig ik. Midden op straat aangereden door een Eend. Enigszins beduusd probeer ik op te krabbelen en zie ik de “truien” lichtjes lachen. Niet om mij, maar om een eigenaardige jongeman. Schreeuwend, vloekend komt hij zijn auto uit. “Ben je niet lekker, of zo.” Dan ziet hij zijn koplamp. Ik geef toe, hij hangt er wat verloren bij. Maar om me daarvoor aan te vliegen gaat wat ver. De terrasjesmensen houden hem tegen. Wat een gek. Als ik de deuk in de motorkap van zijn oude 2cv zie, ben ik mijn bebloede knie alweer vergeten. Net goed.

Ook hij is een truidrager. Alleen maar truien om mij heen, ik ben de schrik nog niet eens te boven. Gelukkig is mijn aanrijder wat rustiger geworden en aanspreekbaar. Niet dat ik de kans krijg om hem uit te schelden, want hij biedt mij een lift naar huis aan. In dat barrel, met een hangend koplampje. Ik doe het gewoon. In het korte ritje vertelt hij over zijn voorliefde voor loempia’s en witte wijn. Over taugé en kip, over frituren. Over een mobiel loempia-witte-wijn-barretje-karretje dat er komen gaat. Ooit. Luisterend naar zijn verhalen over deze wonderlijke combinaties, begin ik fan te worden. Nog geen 10 minuten geleden werden mij verwensingen naar mijn hoofd geslingerd die hier niet voor herhaling vatbaar zijn, nu hoor ik opgewekt aan hoe hij als klein jongetje al zijn zakgeld besteedde hij aan loempia’s. Of ik ooit een verse loempia heb gerold, vraagt hij wanneer ik bij mijn huis uitstap. Nee!? Hij wil het mij wel leren. Een cursus loempiarollen. Alleen het woord “cursus” al. Ik twijfel ook nog, maar nee. Geen cursus voor mij. Wat een vreemde jongen eigenlijk, als ik hem over de grachten zie wegrijden.

Als ik die middag met mijn huisgenoten - en in trui - de markt op loop, kan ik het toch niet laten. Een vegetarische loempia en een glaasje witte wijn, smaakt me stiekem donders goed.