|
Lifestyle -
Columns
|
|
Geschreven door Levine Diecken
|
|
zaterdag, 11 februari 2012 15:30 |
Mensen lopen met skischoenen over het terras. Ski's staan bij elkaar verzamelt tegen de muur van Brandstof en we zitten in de zon met gluhwein en een potje kaarten. Klunend gaan mensen met bieren in de hand de kroegen in en uit. Dansende ravende mensenmassa's trekken over het ijs, giet ut wel oan giet ut net oan. Ik kan de woorden elf en steden en tocht niet meer horen maar vind alles dat met de bevroren Amsterdamse grachten te maken heeft zeker voor jaarlijkse herhaling vatbaar.
Zo gek hoe snel dingen normaal worden. Met de ijzers ondergebonden verkeer geef je voorrang, van rechts en links. Glibberende fietsers laat je voor gaan, glibberende auto's duw je de bruggetjes op, oudere mensen geef je een arm bij het oversteken. Het is een soort carnaval met oerhollands tintje. Iedereen praat met iedereen. De flessen Berenburg kunnen niet aangesleept worden. Kraampjes met broodjes Unox staan op het ijs opgesteld. Het is een soort koninginnedag op het ijs. Hollandse glorie.
Fietsen is geen beginnen aan. Na een kwartier is elke spier zo koud dat verder trappen geen optie is. Tram, bus, trein, tuktuk is allemaal ook geen optie tenzij je van vertraging wachten proppen duwen zweten bacillen snotneuzen per ongelukke handen op per ongelukke plekken houdt. Maar gelukkig kan ik de voordeur uitstappen, via een diep in het ijs bevroren bootje het ijs opklimmen en via alle grachten door de stad glijden. Van schaatsen heb ik helaas geen kaas gegeten en blijkbaar ben ik de enige rasechte hollander zonder klap- of kunstschaats in de kast. Tot nu toe gaat het met allstars, plateauzolen, uggs of vans lang niet gek en anders houden we het gewoon bij de ouderwetse scheve schaats.
|
