|
Lifestyle -
Columns
|
|
Geschreven door Levine Diecken
|
|
zaterdag, 10 december 2011 22:18 |
Terwijl oorlogen worden uitgevochten en men zich druk maakt over het voortbestaan van de euro krijg ik van Sint een nieuwe aanwinst in mijn Street Art boeken collectie. Sinds een roze poedelhondje op het luik van een gesloten winkel in Barcelona mijn aandacht trok, ongeveer een jaar geleden, loop ik met mijn ogen open. Echt open: ik kijk om me heen, ik kijk omhoog, ik kijk omlaag. Er is zo veel moois te zien in elke stad, in elke straat, op elke muur, op elke steen. Mijn nieuwe aanwinst is Graffiti and Street Art van Anna Waclawek en staat vol met persoonlijke favorieten als Invader, Psalm, Fake en Roadsworth. Natuurlijk kunnen ook Banksy en Keith Haring niet ontbreken en mijn lievelingsfoto is die waarop Haring in het heetst van de strijd wordt vastgelegd op de gevoelige plaat ergens in een duister metrostation in New York.
Gewapend met mijn nieuwe boek onder mijn linkerarm en mijn camera om mijn nek struin ik de straten van Amsterdam af, op zoek naar al het verstopte moois. Als cultuur dan toch zoveel duurder wordt en het kerstconcert in de Westerkerk voor mij vrij onbetaalbaar blijkt, kies ik voor deze gratis toevlucht. Het mooie vind ik dat Street Art me blijft verrassen. Het is onvoorspelbaar en toegankelijk voor iedereen. Een soort NS gevoel overvalt me. Ineens heb je het – je wordt Street Arter.
Nu alleen nog een pakkende naam. Dieckski, LenD, LeDi. Ach daar kom ik later wel op terug. Net als wat ik eigenlijk ga schilderen of spuiten of knippen of plakken. En wat het hoofdthema wordt. En waar ik het ga maken. En van welk geld. En moet ik dat dan ’s nachts doen? Is het verboden? Zal ik voor wereldberoemd gaan of mezelf hullen in een waas van anonimiteit. Blijf ik in Amsterdam of ga ik naar Berlijn, Londen, New York? Kies ik voor politieke aanspreekpunten die anders niet gezegd kunnen worden of kies ik voor pure artistieke uitspattingen?
Ik geloof dat Dieckski voorlopig gewoon nog even aanbidder blijft van wat anderen allemaal kunnen, en voor zo ver vind ik het als fotograaf ook best geinig.
|
