Column: Vanaf nu ben ik de rebel van elke begraste straathoek
Lifestyle - Columns
Geschreven door Levine Diecken   
zaterdag, 26 november 2011 08:00
olifant.jpg

Ik had een date in het park en toen ik aankwam vroeg zijn vriend - ja die was er ook bij en het bleek dus niet echt een date te zijn maar dat doet er even niet echt toe -  of er bij mij in de straat verbouwd werd. Of ik daarom van die brede fietsbanden nodig had. Vriend nummer twee – serieus veel aanwezigen op desbetreffende date – voegde daaraan toe dat ik er uit zag als een typisch hockeymeisje op mijn geel-blauwe fiets. Maar dat kon volgens hem ook komen door mijn Rayban zonnebril.


Een typisch hockeymeisje. Terwijl ik me elke dag het zweet op mijn rug trap om vooruit te komen op de meest onhandige fiets van de Jordaan en omstreken. Al die tijd in de volle overtuiging dat ik er uit zag als een surfchick, of in ieder geval iets in die trant. Als ik kapot van het trappen door die grofgeprofielde brede wielen in combinatie met een veel te laag zadel sta uit te puffen bij ieder stoplicht, geniet ik van de stickerreclame die de stoplichtwn in Amsterdam opsieren. Vriend nummer één bleek er achteraf nog niet zo gek ver naast te zitten. Mijn fiets is ook goed voor iets. Voor olifantenpaadjes.

Gistermiddag glom ineens een sticker met ‘I love olifantenpaadjes’ in het laffe november zonnetje. Duidelijk een nieuwe sticker, nog helemaal in tact, aan de eerste stoplichtpaal van de Overtoom. Olifantenpaadjes blijken de kortste weg van A naar B te verwezenlijken. Ene Jan-Dirk van der Burg schreef er een boek over en er is zelfs een heuse expositie van olifantenpaadjes geweest in café De Engelbewaarder.

Olifantenpaadjes zijn weggetjes die van de oorspronkelijke weg afwijken. In plaats van te remmen bij een scherpe bocht van negentig graden neem je een klein hoekje door het gras. Ik WIL dat. Ik DOE dat. Ik BEN dat. Sterker nog: ik neem elke dag wel een olifantenpaadje. Vanaf nu zijn mijn wielen dus ‘lekker’ breed en hebben een functioneel diep profiel. Afsnijden, sneller, korter, over de stoep, door de modder, over het gras. En ik blijf dat lekker doen, van het voorbedachte pad afwijken en een stukkie door het gras, al was het alleen maar omdat het eigenlijk niet mag. Voor mij geen suf hockeymeisjes imago meer, vanaf nu ben ik de rebel van elke begraste straathoek.

Foto: olifantenpaadjes.nl

 


 

NIEUWSBRIEF

FACEBOOK