Vandaag is het dertig jaar geleden dat John Lennon is vermoord. De man die veel meer was dan één van de Beatles, en veel minder dan de anti-oorlogsman, die de hippies in hem zagen.
Hoe je alles wat je hebt ook plotseling weer kan verliezen.
8 December is de sterfdag van John Lennon, vanaf hier bekend als De Walrus. Ik besloot met mijn vriendin naar Praag te gaan, waar de John Lennon-muur staat(Goed, vanaf hier dan). Hij is mijn held (De Walrus; niet de muur), dus ging ze mee, al had ze er allerminst zin in. Wat had zij aan zinnen als "All you need is love" en "Give peace a chance", vroeg ze zich af. Alleen als haar beste vriendin mee mocht, zou ze haar buskaartje niet doormidden scheuren.
Ach, mijn vriendin, de rockheldin. Ze is lief; ze is een schat, maar ze snapt niets van muziek. Ik legde haar uit:
'De Walrus is vrede en oorlog; De Walrus is liggend op de vloer de rocksongs inzingen; De Walrus is zingen over liefde; De Walrus is zingen over seks, of over depressie, drugs, en revolutie; De Walrus is een medaille krijgen van de koningin, en hem vervolgens terugsturen als je single niet hoog genoeg in de hitlijsten eindigt; al het geloof aanbidden en afzweren; je nergens tegen door laten houden; opstaan en neergeslagen worden; jezelf kapotdrinken; schreeuwen om je moeder; bidden om clementie van boven, om het weer af te zweren; de massa toespreken en tot communist verklaard worden; zoveel, zolang, zo goed; De Walrus is altijd maar terugkeren naar het gegeven dat liefde alles is en De Walrus is jarenlang fantaseren over je eigen vroegtijdige dood, totdat je dat eindelijk vergeten bent, en de horror in de naam van Mark Chapman hem terug je leven, en vervolgens je dood inschiet.'
Ik hijgde. Ze glimlachte.
'Maak jij maar een foto,' zei haar vriendin, 'als we bij die muur zijn.'
- Luuk Imhann
De dokter die John Lennon op 8 december 1980 verzorgde, spreekt over die avond:
John Lennon's hoogtepunt: The Beatles - I Am The Walrus
